WIJ ZIJN KAMPIOEN!
Zaterdag 23 mei 2026. Over vijftig jaar weet ik nog precies waar ik toen was. Bij die club waar je nog een rot-eind moet lopen nadat je je auto hebt geparkeerd. Over een pad dat om de zoveel weken door een bende wilde eenden wordt geterroriseerd. Bij die club met een tribune waar de zon nooit schijnt, en dug-outs waarin de zon juist altijd schijnt. Die club waar het alleen druk is aan de bar als je snel wat te drinken wilt halen, waardoor je net dat ene doelpunt mist. Die club met dat jolige clublied dat ze op dagen als deze nét iets te vaak draaien.
Toch maakt dat vandaag allemaal niks uit. Want het zijn niet de spullen, maar de mensen die een club een club maken. Die een club jouw club maken. En op dagen als deze realiseer je je maar weer eens dat die mensen hier stuk voor stuk pareltjes zijn. De emotie die loskomt, zegt meer dan ik hier ooit in woorden uit kan drukken, dus dat ga ik ook niet proberen. Wie niet begrijpt wat ik bedoel, moet zelf maar eens komen kijken.
En misschien is dat juist waarom deze titel zo bijzonder voelt. De harde kern van onze selectie, die drie jaar geleden nog degradeerde, kreeg vandaag de kans om sportieve wraak te nemen. Iedereen nam zijn verantwoordelijkheid, zoals we al jaren van hen gewend zijn. Kop omhoog en borst vooruit. Wat er ook gebeurd: samen voor CWO! Die vastberadenheid straalde af op iedereen die vandaag aanwezig was. Eigenlijk voelde je al dat het niet meer fout kon gaan.
En dat ging het dus ook niet. In de tweede helft barstte het feest los met een openingstreffer zoals je die maar zelden ziet op de amateurvelden, laat staan in een kampioenswedstrijd. Die goal past prima in een rijtje met treffers van Rooney en Ronaldo waar nog waar zij nog wekelijks aan herrinerd worden. Wat een wereldgoal! En toch was die tweede goal eigenlijk nog wel net iets mooier. Ere wie ere toekomt. Wat een prachtig en verdiend moment.
Uiteindelijk is dit een kampioenschap van de hele club. Er werd nog lang gedanst, gedronken en gezongen. Jong en oud, van materiaalman tot bestuurslid, van niet-spelende leden tot familie, sponsoren en vrijwilligers: allemaal clubmensen die dit feestje verdiend hadden. Hazes zingen door een microfoon die het niet doet. Polonaise lopen met de hoofdtrainer voorop. Nog één allerlaatste biertje omdat het zo gezellig is. Vandaag is historie geschreven. Vandaag is fantastisch, want wij zijn kampioen. Dank aan alle mensen die CWO tot deze club maken, en op naar volgend seizoen.
Toch maakt dat vandaag allemaal niks uit. Want het zijn niet de spullen, maar de mensen die een club een club maken. Die een club jouw club maken. En op dagen als deze realiseer je je maar weer eens dat die mensen hier stuk voor stuk pareltjes zijn. De emotie die loskomt, zegt meer dan ik hier ooit in woorden uit kan drukken, dus dat ga ik ook niet proberen. Wie niet begrijpt wat ik bedoel, moet zelf maar eens komen kijken.
En misschien is dat juist waarom deze titel zo bijzonder voelt. De harde kern van onze selectie, die drie jaar geleden nog degradeerde, kreeg vandaag de kans om sportieve wraak te nemen. Iedereen nam zijn verantwoordelijkheid, zoals we al jaren van hen gewend zijn. Kop omhoog en borst vooruit. Wat er ook gebeurd: samen voor CWO! Die vastberadenheid straalde af op iedereen die vandaag aanwezig was. Eigenlijk voelde je al dat het niet meer fout kon gaan.
En dat ging het dus ook niet. In de tweede helft barstte het feest los met een openingstreffer zoals je die maar zelden ziet op de amateurvelden, laat staan in een kampioenswedstrijd. Die goal past prima in een rijtje met treffers van Rooney en Ronaldo waar nog waar zij nog wekelijks aan herrinerd worden. Wat een wereldgoal! En toch was die tweede goal eigenlijk nog wel net iets mooier. Ere wie ere toekomt. Wat een prachtig en verdiend moment.
Uiteindelijk is dit een kampioenschap van de hele club. Er werd nog lang gedanst, gedronken en gezongen. Jong en oud, van materiaalman tot bestuurslid, van niet-spelende leden tot familie, sponsoren en vrijwilligers: allemaal clubmensen die dit feestje verdiend hadden. Hazes zingen door een microfoon die het niet doet. Polonaise lopen met de hoofdtrainer voorop. Nog één allerlaatste biertje omdat het zo gezellig is. Vandaag is historie geschreven. Vandaag is fantastisch, want wij zijn kampioen. Dank aan alle mensen die CWO tot deze club maken, en op naar volgend seizoen.
