Wedstrijdverslag Westlandia 5 - CWO 7: Met tien man, twee goals en duizend emoties
CWO 7 laat het publiek niet vervelen!
Wat een middag vol strijd, passie en teamgevoel!
We begonnen sterk: Jamairo prikte z’n eerste goal van het seizoen binnen na een schitterende assist van Michael. Een aanval uit het boekje drie passes, één juichmoment en Westlandia had geen idee wat hun overkwam. De sfeer zat er meteen goed in!
Maar ja, het bleef natuurlijk wél de 7e klasse… Tegen het einde van de eerste helft liep het wat uit de hand. Een klein opstootje hier, een rood kaartje daar, en een scheids die z’n fluitje iets té leuk vond. We zijn het gewend, maar gezellig werd het niet.
Toch lieten we ons niet kennen. In de tweede helft bleven we knokken, zelfs met één man minder. En dat werd beloond: Enes ramde de bal schitterend binnen na een heerlijke voorzet van Jason pure klasse! Even leek het erop dat we terug zouden komen, maar de scheidsrechter dacht daar anders over.
Een groot compliment voor onze keeper JP, die z’n debuut maakte. Wat een pot! Hij plukte ballen uit de lucht alsof hij al jaren onder de lat stond en hield ons met meerdere katachtige reddingen in de wedstrijd. Zonder hem hadden we waarschijnlijk dubbele cijfers op het bord gehad.
Ook hulde voor Wesley, onze superinvaller. Hij kwam erin, zette druk, liep zich het snot voor de ogen en bracht precies de energie die we nodig hadden. Dat is pas teamspirit!
En dan Sander de man van de sliding. Zijn eerste ooit, maar wat voor één! Perfect getimed, vol overtuiging en beloond met applaus van de zijlijn (en waarschijnlijk ook wat gras in z’n sokken).
De eindstand? 8–2. Maar cijfers zeggen niet alles. We hebben gevochten, gelachen, en bewezen dat CWO 7 zelfs met tien man nog karakter toont.
Op naar de volgende pot met dezelfde inzet, dezelfde humor, en hopelijk een scheids die z’n bril niet in de kantine laat liggen.
Wat een middag vol strijd, passie en teamgevoel!
We begonnen sterk: Jamairo prikte z’n eerste goal van het seizoen binnen na een schitterende assist van Michael. Een aanval uit het boekje drie passes, één juichmoment en Westlandia had geen idee wat hun overkwam. De sfeer zat er meteen goed in!
Maar ja, het bleef natuurlijk wél de 7e klasse… Tegen het einde van de eerste helft liep het wat uit de hand. Een klein opstootje hier, een rood kaartje daar, en een scheids die z’n fluitje iets té leuk vond. We zijn het gewend, maar gezellig werd het niet.
Toch lieten we ons niet kennen. In de tweede helft bleven we knokken, zelfs met één man minder. En dat werd beloond: Enes ramde de bal schitterend binnen na een heerlijke voorzet van Jason pure klasse! Even leek het erop dat we terug zouden komen, maar de scheidsrechter dacht daar anders over.
Een groot compliment voor onze keeper JP, die z’n debuut maakte. Wat een pot! Hij plukte ballen uit de lucht alsof hij al jaren onder de lat stond en hield ons met meerdere katachtige reddingen in de wedstrijd. Zonder hem hadden we waarschijnlijk dubbele cijfers op het bord gehad.
Ook hulde voor Wesley, onze superinvaller. Hij kwam erin, zette druk, liep zich het snot voor de ogen en bracht precies de energie die we nodig hadden. Dat is pas teamspirit!
En dan Sander de man van de sliding. Zijn eerste ooit, maar wat voor één! Perfect getimed, vol overtuiging en beloond met applaus van de zijlijn (en waarschijnlijk ook wat gras in z’n sokken).
De eindstand? 8–2. Maar cijfers zeggen niet alles. We hebben gevochten, gelachen, en bewezen dat CWO 7 zelfs met tien man nog karakter toont.
Op naar de volgende pot met dezelfde inzet, dezelfde humor, en hopelijk een scheids die z’n bril niet in de kantine laat liggen.