CWO Voetbalkamp zomer 2026 – Wat een TOPweekend!
Van vrijdag 3 juli tot en met zondag 5 juli vertrok de CWO-jeugd, met maar liefst 39 enthousiaste kinderen uit de JO10, JO11 en JO13, richting Summercamp Heino. Een weekend vol voetbal, spelletjes, plezier, zon, gezelligheid, weinig slaap en... heel veel koffie!
Allereerst een groot compliment aan de gehele activiteitencommissie. o.a. Renée en Chantal hadden maandenlang achter de schermen alles voorbereid. Van de locatie, boodschappen tot de spellen: werkelijk overal was aan gedacht. Ook de trainers Selwyn, Haci, Hasan, Robin, Richard, Pascal, Martijn, Sander en Serge stonden te popelen om er samen met de kinderen een onvergetelijk weekend van te maken.
Vrijdag - Op avontuur!
Om 17.15 uur verzamelde iedereen zich bij CWO, waar een prachtige touringcar al netjes klaarstond. Vrijwel iedereen was mooi op tijd. Nadat alle kinderen waren geteld, gecontroleerd en de enorme berg bagage vakkundig door de trainers was ingeladen, was het om 17.30 uur tijd om de ouders uit te zwaaien.
De energie in de bus was vanaf minuut één niet meer te stoppen. Er werd gekletst, gelachen en vooral heel veel zin gemaakt in het kamp. Rond 20.30 uur kwamen we aan in Heino, waar Renée en Chantal ons al stonden op te wachten.
Na de kamerverdeling werden de bedden opgemaakt en kon iedereen de accommodatie ontdekken. Op het grote grasveld werden ondertussen de veldjes uitgezet voor het eerste spel: Beat the Coaches. Eerst maakten we nog even kennis met de damesvolleybalteams die naast ons verbleven. Dat beloofde meteen een gezellige sfeer op het terrein.
De kinderen werden over 6 teams verdeeld.
De trainers werden verdeeld in drie legendarische teams:
- Team Fanatiek (Martijn, Hasan, Robin)
- Team Tactisch (Sander, Selwyn, Richard)
- Team Kreupel (Haci, Pascal, Serge)
De kinderen genoten zichtbaar van de wedstrijden en ook de trainers gaven alles wat ze hadden. Aan enthousiasme geen gebrek. Aan conditie tegen het einde... iets minder.
Na afloop ontstond er onder de trainers plotseling een dringende behoefte aan koffie (heel vreemd...) en werden er nog lekkere broodjes met knakworst gemaakt.
Zoals beloofd lagen bijna alle kinderen om klokslag 00.00 uur op bed. Nou ja... precies één minuut later bleek dat er op de grote televisie ook nog een WK-wedstrijd werd uitgezonden. Tja... probeer dan maar eens de kinderen in bed te houden....niet te doen. Dus....koffie!
Zaterdag – Voetbal, spelletjes en achtervolgingen
Om 07.00 uur was de eerste trainer alweer fris en fruitig uit bed. Na een verfrissende douche begon de missie: de rest wakker maken.
Dat ging gepaard met hier en daar wat gesteun, gekreun en slaperige gezichten, maar uiteindelijk zat iedereen om 08.30 uur keurig aan het ontbijt.
Daarna was het tijd voor een uitgebreide voetbaltraining in circuit vorm met onder andere:
- Hooghouden (1 keer stuit)
- Voetbalbowlen
- Rondo's
- Schietoefeningen
- Slalom en dribbelen
- Loopladder
- Pilatesoefeningen
- Drie-op-een-rij
Met een heerlijk zonnetje, afgewisseld door een wolkje, waren de omstandigheden perfect.
Na een korte pauze stonden de Oud-Hollandse spellen alweer klaar, om in teams tegen elkaar te spelen:
- Zaklopen
- Spijkerpoepen
- Tennisbalrun
- Koekhappen
Opvallend was dat vermoeidheid bij de kinderen nog nergens te bekennen was. De energievoorraad leek eindeloos.
Na de lunch begon misschien wel het mooiste voetbalonderdeel van het weekend: het grote mixtoernooi. Teams van vier en vijf kinderen werden door elkaar gehusseld en al snel bleek hoe goed iedereen samenwerkte. Er werd fanatiek gevoetbald, mooi gecombineerd en sportief gestreden tot aan de finales.
Na de finales verscheen ineens het inmiddels legendarische "Blij dat ik Glij"-zeil op het veld. Een gigantisch stuk plastic, flink wat groene zeep, water op een grasmat...
Meer hadden de kinderen niet nodig.
Binnen enkele seconden veranderde het veld in één grote glijbaan waar de meest creatieve spelvormen ontstonden. Vooral elkaar met veel enthousiasme omver proberen te beuken bleek bijzonder populair. De trainers genoten vanaf veilige afstand...
Ondertussen werd trainer Hasan officieel verder opgeleid tot 'Barista Hasan'. Zijn koffiekunsten werden met het uur beter en eerlijk is eerlijk: de trainers begonnen daar steeds afhankelijker van te worden.
Daarna was het tijd voor de barbecue. Heerlijke hamburgers, kiphamburgers, kippetjes én... dit jaar lukte het zelfs om de patat op tijd op te halen zodat alles tegelijk gegeten kon worden. Een historisch moment.
Na het eten werd alles razendsnel opgeruimd en kon hét avondspel beginnen:
Jachtseizoen!
De kinderen speelden in groepjes de boeven en de trainers waren de politie.
Via hun telefoon deelden de groepjes hun locatie en onderweg moesten verschillende opdrachten worden uitgevoerd om cijfers te verzamelen voor de code van een verborgen kluis.
Tijdens deze twee uur durende achtervolging gebeurde werkelijk van alles:
- Push-ups in de gevangenis.
- Filmpjes maken voor extra punten.
- Wildvreemden om een high five vragen.
- Het CWO Hoempa Hoempa-lied zingen.
- Rennen, sluipen en slimme ontsnappingen bedenken.
Iedereen ging volledig op in het spel. Met uiteindelijk 1 team als winnaar met de meeste punten die de kluis zelfs heeft weten te openen zonder het laatste cijfer. Welk talent zit hier verborgen?
Na afloop was er voor de echte diehards nog een disco, een potje volleybal met de buren of een snelle run over de stormbaan. En natuurlijk werd ook de voetballiefhebber weer verwend met een mooie wedstrijd op televisie. Sommige zijn zelfs nog even een klein snackje gaan kopen.
Barista Hasan verzorgde ondertussen nog een laatste ronde koffie voor de trainers. Uiteindelijk ging, na opnieuw een lange dag, ook bij de begeleiding langzaam het licht uit.
Zondag – De grote zoektocht
Om 07.00 uur stond dezelfde vroege trainer weer vrolijk onder de douche. Om 07.30 uur begon opnieuw de uitdaging om iedereen wakker te krijgen.
Dat ging deze keer iets moeizamer.
Na het ontbijt begon misschien wel de lastigste opdracht van het hele weekend:
"Hoe vind ik al mijn spullen terug in deze chaos?"
Wonder boven wonder kwamen vrijwel alle zwembroeken, handdoeken en slippers weer boven water. Dat betekende dat we nog een uurtje konden genieten van het zwembad.
Of eigenlijk...
Het Noordpool-koudwaterzwemparadijs.
(De tegenhanger van een subtropisch zwemparadijs.)
Ook daar bleken de kinderen weer bijzonder creatief. De belangrijkste activiteit bestond uit elkaar zo vaak mogelijk het water in gooien. Wonder boven wonder bleven de meeste trainers droog. De trainers die gevaar liepen, hadden strategisch gekozen voor de business seats achter het glas.
Na het zwemmen volgde de laatste lunch. Nog één keer genieten van het uitgebreide buffet, samen met een enthousiaste groep Belgische scoutingkinderen en hun leiding. Hun herkenbare scoutingoutfit zorgde voor de nodige inspiratie. Al snel ontstond onder de trainers het idee dat ook CWO misschien wel een eigen kampuniform nodig heeft. Of dat een petje met een propeller wordt, daar zijn de meningen nog over verdeeld.
Na de wandeling terug werden de huisjes gezamenlijk opgeruimd. Sterker nog: volgens sommigen hebben we ze schoner achtergelaten dan toen we aankwamen.
Om 13.45 uur stapten we moe, voldaan en met een bus vol mooie herinneringen weer richting Vlaardingen, waar de ouders ons al stonden op te wachten.
Super bedankt!
Namens alle trainers en de activiteitencommissie willen wij iedereen bedanken die heeft meegeholpen om dit kamp mogelijk te maken.
Een extra groot compliment is natuurlijk voor alle kinderen. Dankzij jullie enthousiasme, sportiviteit, inzet, humor en plezier is dit weekend uitgegroeid tot een herinnering die nog heel lang zal blijven hangen.
Wat hebben we gelachen, gevoetbald, gerend, gegleden, gezwommen en vooral ontzettend genoten.
CWO Voetbalkamp 2026 was er één om nooit meer te vergeten.
Op naar volgend jaar! ⚽💙
Allereerst een groot compliment aan de gehele activiteitencommissie. o.a. Renée en Chantal hadden maandenlang achter de schermen alles voorbereid. Van de locatie, boodschappen tot de spellen: werkelijk overal was aan gedacht. Ook de trainers Selwyn, Haci, Hasan, Robin, Richard, Pascal, Martijn, Sander en Serge stonden te popelen om er samen met de kinderen een onvergetelijk weekend van te maken.
Vrijdag - Op avontuur!
Om 17.15 uur verzamelde iedereen zich bij CWO, waar een prachtige touringcar al netjes klaarstond. Vrijwel iedereen was mooi op tijd. Nadat alle kinderen waren geteld, gecontroleerd en de enorme berg bagage vakkundig door de trainers was ingeladen, was het om 17.30 uur tijd om de ouders uit te zwaaien.
De energie in de bus was vanaf minuut één niet meer te stoppen. Er werd gekletst, gelachen en vooral heel veel zin gemaakt in het kamp. Rond 20.30 uur kwamen we aan in Heino, waar Renée en Chantal ons al stonden op te wachten.
Na de kamerverdeling werden de bedden opgemaakt en kon iedereen de accommodatie ontdekken. Op het grote grasveld werden ondertussen de veldjes uitgezet voor het eerste spel: Beat the Coaches. Eerst maakten we nog even kennis met de damesvolleybalteams die naast ons verbleven. Dat beloofde meteen een gezellige sfeer op het terrein.
De kinderen werden over 6 teams verdeeld.
De trainers werden verdeeld in drie legendarische teams:
- Team Fanatiek (Martijn, Hasan, Robin)
- Team Tactisch (Sander, Selwyn, Richard)
- Team Kreupel (Haci, Pascal, Serge)
De kinderen genoten zichtbaar van de wedstrijden en ook de trainers gaven alles wat ze hadden. Aan enthousiasme geen gebrek. Aan conditie tegen het einde... iets minder.
Na afloop ontstond er onder de trainers plotseling een dringende behoefte aan koffie (heel vreemd...) en werden er nog lekkere broodjes met knakworst gemaakt.
Zoals beloofd lagen bijna alle kinderen om klokslag 00.00 uur op bed. Nou ja... precies één minuut later bleek dat er op de grote televisie ook nog een WK-wedstrijd werd uitgezonden. Tja... probeer dan maar eens de kinderen in bed te houden....niet te doen. Dus....koffie!
Zaterdag – Voetbal, spelletjes en achtervolgingen
Om 07.00 uur was de eerste trainer alweer fris en fruitig uit bed. Na een verfrissende douche begon de missie: de rest wakker maken.
Dat ging gepaard met hier en daar wat gesteun, gekreun en slaperige gezichten, maar uiteindelijk zat iedereen om 08.30 uur keurig aan het ontbijt.
Daarna was het tijd voor een uitgebreide voetbaltraining in circuit vorm met onder andere:
- Hooghouden (1 keer stuit)
- Voetbalbowlen
- Rondo's
- Schietoefeningen
- Slalom en dribbelen
- Loopladder
- Pilatesoefeningen
- Drie-op-een-rij
Met een heerlijk zonnetje, afgewisseld door een wolkje, waren de omstandigheden perfect.
Na een korte pauze stonden de Oud-Hollandse spellen alweer klaar, om in teams tegen elkaar te spelen:
- Zaklopen
- Spijkerpoepen
- Tennisbalrun
- Koekhappen
Opvallend was dat vermoeidheid bij de kinderen nog nergens te bekennen was. De energievoorraad leek eindeloos.
Na de lunch begon misschien wel het mooiste voetbalonderdeel van het weekend: het grote mixtoernooi. Teams van vier en vijf kinderen werden door elkaar gehusseld en al snel bleek hoe goed iedereen samenwerkte. Er werd fanatiek gevoetbald, mooi gecombineerd en sportief gestreden tot aan de finales.
Na de finales verscheen ineens het inmiddels legendarische "Blij dat ik Glij"-zeil op het veld. Een gigantisch stuk plastic, flink wat groene zeep, water op een grasmat...
Meer hadden de kinderen niet nodig.
Binnen enkele seconden veranderde het veld in één grote glijbaan waar de meest creatieve spelvormen ontstonden. Vooral elkaar met veel enthousiasme omver proberen te beuken bleek bijzonder populair. De trainers genoten vanaf veilige afstand...
Ondertussen werd trainer Hasan officieel verder opgeleid tot 'Barista Hasan'. Zijn koffiekunsten werden met het uur beter en eerlijk is eerlijk: de trainers begonnen daar steeds afhankelijker van te worden.
Daarna was het tijd voor de barbecue. Heerlijke hamburgers, kiphamburgers, kippetjes én... dit jaar lukte het zelfs om de patat op tijd op te halen zodat alles tegelijk gegeten kon worden. Een historisch moment.
Na het eten werd alles razendsnel opgeruimd en kon hét avondspel beginnen:
Jachtseizoen!
De kinderen speelden in groepjes de boeven en de trainers waren de politie.
Via hun telefoon deelden de groepjes hun locatie en onderweg moesten verschillende opdrachten worden uitgevoerd om cijfers te verzamelen voor de code van een verborgen kluis.
Tijdens deze twee uur durende achtervolging gebeurde werkelijk van alles:
- Push-ups in de gevangenis.
- Filmpjes maken voor extra punten.
- Wildvreemden om een high five vragen.
- Het CWO Hoempa Hoempa-lied zingen.
- Rennen, sluipen en slimme ontsnappingen bedenken.
Iedereen ging volledig op in het spel. Met uiteindelijk 1 team als winnaar met de meeste punten die de kluis zelfs heeft weten te openen zonder het laatste cijfer. Welk talent zit hier verborgen?
Na afloop was er voor de echte diehards nog een disco, een potje volleybal met de buren of een snelle run over de stormbaan. En natuurlijk werd ook de voetballiefhebber weer verwend met een mooie wedstrijd op televisie. Sommige zijn zelfs nog even een klein snackje gaan kopen.
Barista Hasan verzorgde ondertussen nog een laatste ronde koffie voor de trainers. Uiteindelijk ging, na opnieuw een lange dag, ook bij de begeleiding langzaam het licht uit.
Zondag – De grote zoektocht
Om 07.00 uur stond dezelfde vroege trainer weer vrolijk onder de douche. Om 07.30 uur begon opnieuw de uitdaging om iedereen wakker te krijgen.
Dat ging deze keer iets moeizamer.
Na het ontbijt begon misschien wel de lastigste opdracht van het hele weekend:
"Hoe vind ik al mijn spullen terug in deze chaos?"
Wonder boven wonder kwamen vrijwel alle zwembroeken, handdoeken en slippers weer boven water. Dat betekende dat we nog een uurtje konden genieten van het zwembad.
Of eigenlijk...
Het Noordpool-koudwaterzwemparadijs.
(De tegenhanger van een subtropisch zwemparadijs.)
Ook daar bleken de kinderen weer bijzonder creatief. De belangrijkste activiteit bestond uit elkaar zo vaak mogelijk het water in gooien. Wonder boven wonder bleven de meeste trainers droog. De trainers die gevaar liepen, hadden strategisch gekozen voor de business seats achter het glas.
Na het zwemmen volgde de laatste lunch. Nog één keer genieten van het uitgebreide buffet, samen met een enthousiaste groep Belgische scoutingkinderen en hun leiding. Hun herkenbare scoutingoutfit zorgde voor de nodige inspiratie. Al snel ontstond onder de trainers het idee dat ook CWO misschien wel een eigen kampuniform nodig heeft. Of dat een petje met een propeller wordt, daar zijn de meningen nog over verdeeld.
Na de wandeling terug werden de huisjes gezamenlijk opgeruimd. Sterker nog: volgens sommigen hebben we ze schoner achtergelaten dan toen we aankwamen.
Om 13.45 uur stapten we moe, voldaan en met een bus vol mooie herinneringen weer richting Vlaardingen, waar de ouders ons al stonden op te wachten.
Super bedankt!
Namens alle trainers en de activiteitencommissie willen wij iedereen bedanken die heeft meegeholpen om dit kamp mogelijk te maken.
Een extra groot compliment is natuurlijk voor alle kinderen. Dankzij jullie enthousiasme, sportiviteit, inzet, humor en plezier is dit weekend uitgegroeid tot een herinnering die nog heel lang zal blijven hangen.
Wat hebben we gelachen, gevoetbald, gerend, gegleden, gezwommen en vooral ontzettend genoten.
CWO Voetbalkamp 2026 was er één om nooit meer te vergeten.
Op naar volgend jaar! ⚽💙
